sep 092007
 

Als ik dit schrijf is het maart, bijna april 2008 maar ik was er nog niet eerder aan toegekomen om een verslagje te schrijven over de op-een-na-laatste meeting van 2007 en wel op 9 september. Eigenlijk was het een zgn. “gastoptreden” want de basis was een bezoek aan de Open NL kampioenschappen (ONK) trial in de Europoort (havengebied van Rotterdam) en aansluitend een toertochtje in dezelfde contreien.

De opkomst was niet wild, nu doen we nooit aan aanmelden vooraf maar doorgaans heb ik wel een idee van wie ik kan verwachten. Oké, van 2 of 3 wist ik het en daar leek het ook bij te blijven. Ik was bijtijds op de verzamelplaats bij de McD. in Vlaardingen (thuiswedstrijd) maar had voor de ontvangst niet mijn CB1300 maar een minibike meegenomen (zie foto’s). Ik had dat ding pas en omdat we zo dicht bij mijn huis verzamelden durfde ik het wel aan om na het verzamelen voorop te rijden met dat miniding om thuis mijn CB op te halen.

Toen ik aankwam stond er al wel een beetje achteraf een CBR1000F die ik niet kende. Op een paar meter afstand parkeerde ik mijn 110 cc Honda Monkey-kloon uit China, zei goedemorgen en wachtte op dat wat komen zou onder het “genot” van een EggMcmuffin en een bakkie thee. De CBRrijder had verder ook niks in de gaten en dacht hooguit dat die grote vent wel een erg klein fietsje bij zich had?

Even later kwamen de eerste rijders, Arjen H. vanuit Den Haag op mijn ex-CB1000 en ex-lid Andre & Meanda uit Anna Paulowna op zijn X11 en haar CB1. Andre had vòòr de X11 ook een CB1000 en was toen clublid tot een onhandige manoeuvre van een automobilistE een einde maakte aan zijn CB1000. En tot op de dag van vandaag heeft Andre nog last van zijn knie……………..

Toen bleek dat de CBRrijder de broer van Andre was en hij zou aanhaken voor deze dag. Daarmee was het gezelschap compleet en aanvaardden we de reis via mijn huis voor de CB1300 naar de Europoort. Dat was een half uurtje rijden en hemelsbreed nog dichterbij maar er zit wat water in de vorm van de Nieuwe Waterweg tussen Vlaardingen en de Europoort dus dan moet je wat omrijden voor een tunnel, brug of pont.

Tot voor het opzetten van deze meeting had ik geen idee van het bestaan van dit trialparcours midden in het havengebied en daar heb ik zelfs een tijdje in de buurt gewerkt. In gesprek met de organisator bleek ook dat ze het bewust een beetje stil houden. Ze zitten er met toestemming of worden min of meer gedoogd dus ze willen geen crossers en andere herrieschoppers op hun terrein, daarvoor hebben we en grotere locatie op de Maasvlakte, ver van alles waar ze overlast aan kunnen veroorzaken. We hebben een aardig tijdje rondgewandeld op deze locatie waar jong en oud, nationaal en internationaal (ONK!), prof en amateur, licht en zwaarder qua cc’s maar altijd ranke motoren vreedzaam door elkaar heen hun rondjes reden, Oké, de profs hadden een ander parcours binnen het parcours via de grotere uitdagingen. Uiteindelijk ging het allemaal door elkaar heen maar toch georganiseerd en goed. Bekijk de foto’s voor een indruk.

Na de trial zijn we vertrokken voor een toertochtje dat ons richting de Zuid-Hollandse eilanden voerde, een eiland verder had ons in Zeeland gebracht maar we hielden het bij ZH. Voordeel van zo’n klein groepje is dat het tempo wat hoger ligt dus de rit verliep vlot. We zagen mooie landschappen met schapen (leek NH wel!), boerderijen en water, veel water…………..

Uiteindelijk streken we neer op een terras midden in Zuidland. Bij het voorrijden van deze rit was ik samen met Arjen H. al op dit terras beland waardoor we een mooi eindpunt hadden gevonden.

Buiten in het waterige maar mooie zonnetje (hele dag droog geweest!) lekker wat gedronken toen we unaniem besloten om ter plaatse ook maar een hapje te eten. Het terras bleek bij een toch bovengemiddeld restaurant te behoren dus de kaart was niet misselijk, zowel qua keuze als qua prijs. Met een groter gezelschap kun je dat niet maken maar nu konden we vlot overleggen of we dat deden of toch friet aan de overzijde zouden halen. We hebben genoten van de diverse gangen en hoewel het, volgens zijn zeggen, voor het eerst was in zijn carrière als ober haalden we bijna allemaal wel 1 of 2 loodhagelkorrels uit de kwartels die we als hoofdgerecht hadden. Maar lekker waren ze, hagel of geen hagel! Omdat ik nog een verjaardag had in de buurt (Brielle) ben ik voor het dessert vertrokken met de afspraak dat er niet gevochten zou worden voor mijn nagerecht.

Al met al een geslaagde en gezellige dag met goed weer, trial was leuk, tochtje verliep goed, terras en eten was lekker. Alleen jammer van de zeer lage opkomst, 2 leden, 1 ex-lid en 2 intro’s………….

Come ride & trial with Maarten

aug 192007
 

Voor de tweede maal werd de jaarlijkse barbecue van de club, de CBBQ, gehouden bij de familie Blaauboer aan de Spoorsingel 2 te Anna Paulowna. Maar deze keer was het toch anders, want nu vond het evenement in ONZE tuin en schuur plaats. Dit vraagt om een korte toelichting: 5 jaar geleden organiseerden wij, Arjen en Carmen, dan wel de CBBQ, maar waren het Arjens’ ouders die hun “landgoed” openstelden voor de CB’s en hun berijders/-sters. Dat werd een dag waar wij nog steeds met plezier aan terugdenken. Buren en familie herinneren zich Maarten nog wel die wat rubber achterliet op de oprit…

Sinds mei 2006 zijn wij zelf de bewoners van dit prachtige plekje, dat een flinke metamorfose heeft ondergaan. Want konden destijds alle motoren op het eigen erf worden geparkeerd, de 300 m2 bestrating heeft vorig jaar juni plaatsgemaakt voor een florerende tuin met terras en vijver. Dus werden – met goedvinden – de opritten van de wederzijdse buren, de stoep en de openbare weg gebruikt voor het stallen van auto’s en motorfietsen. Auto’s ja, want de weersvoorspellingen waren, helaas traditioneel voor 2007, weer niet geweldig. Voorzitter Maarten had dan ook een e-mail rondgestuurd met de mededeling dat de CBBQ in ieder geval doorging, de toertocht alleen zou worden verreden bij goed weer en eenieder zelf maar moest bepalen met welk vervoermiddel hij/zij naar Anna Paulowna zou afreizen. Want volgens Piet P., Helga van L., Reinier van den B., Jan V. (Noord-Holland specialist) en al die andere weervoorspellers zou de dag in vette mineur eindigen met zware regen- en onweersbuien.

Daar was ’s morgens nog niets van te merken: de dag ging stralend van start. Dus begon ondergetekende om 7.45 uur (je moet er wat voor over hebben) met het ruim maken van de schuur, het bij elkaar zoeken van tuin-, klap- en andere stoelen, het in elkaar zetten van tuintafels, het afbakken van stokbroden etc.etc. etc. Tegen 11.00 uur bood de oprit een tuinfeestelijke aanblik, was de heftafel in het motorhok klaar om als feestbuffet ingericht te worden (hoewel het blauwe dekzeil iemand de opmerking ontlokte “hoe lang staat die al opgebaard?”), het gebak aangesneden en het koffiezetapparaat en de thermoskannen startklaar. De zwarte en rood/witte CB’s stonden uitnodigend voor de deur en de vlag hing uit. We besloten er zelf eens lekker bij te gaan zitten, kopje koffie, tijdschrift, in het zonnetje, laat de gasten maar komen!
Om 12.00 uur arriveerde de Toyota Avensis met Eric en Silvia uit Almere. Even bijpraten voor de hele groep er zou zijn. Die druppelde gestaag binnen. Daar waren de eerste twee motoren: Meanda op de Honda CB-1 en oud-CB-rijder André met de X-11. Ongetwijfeld de winnaars van de trofee voor minst gereden kilometers van vandaag: zij wonen nl. ook in Anna Paulowna (en voor de CBBQ in Vlaardingen in 2006 hadden wij elkaar nog nooit gezien…). Die waren wel aan koffie toe!

Ed, vriendin Nipha en hun dochterje Lisanne kwamen met een Peugeot 306 Break. De volgende motoren en hun berijders meldden zich: CB-rijder Oscar die deze keer de BMW allroad 1200 had gepakt en broer Remco op de TDM. U weet, de Superfour club is tolerant. Tiny (van Oscar) kwam met de Audi A4, maar had wel haar motorkleding mee. Twee voor ons onbekenden meldden zich: Niels en Alex met ieder een prachtige X4. U weet, de Superfour club verwelkomt ook introducés. Voor hen begon de dag helaas niet al te leuk: Alex trok de Honda onderuit op de boulevard van Egmond aan Zee, wat helaas veel schade opleverde. Dan gaat een bak koffie met een flinke punt gebak er zeker in…
Hoera, een CB1300! Ben had de lange reis uit Almelo gemaakt en schoof aan. Maar waar bleef onze voorzitter? Die zou hier immers op tijd zijn om de meute toe te spreken? Daar belt Coen: “We zitten op de A7, we zijn er zo”. Nou, ze reden die A7 kennelijk net op, want dat duurde nog een halfuurtje, rond 14.00 uur parkeerde Maarten de Honda…Accord, deze keer, met meerijders Coen en “vaste introducé” (Kawasaki)Ted. CB1000-rijder Hans had vanwege zijn werk helaas moeten afzeggen. Het zal u duidelijk zijn: het was een bonte verzameling voertuigen, daar aan de Spoorsingel. Vier auto’s van evenzoveel verschillende merken, allerlei Honda’s: X-11, CB1000, CB-1, CB1300, X-4, een Yamaha en een BMW (beide motoren). Hoezo, Superfour clubmeeting?
Hoewel het weer aan het veranderen was – grote wolken pakten zich samen – besloten we het erop te wagen en om 14.15 uur op pad te gaan. X-4 rijders Alex en Niels besloten toch naar huis te rijden, de lol was er af na de crash.
Met een groepje van zeven motoren en acht personen ging het langs de mooiste weggetjes en wegen van Noord-Holland Noord (zoals de Ruigeweg, Grote Sloot, Westfriesedijk) via Oudesluis, Schagerbrug, Sint Maartensbrug en Sint Maarten(was Maarten er toch bij), Krabbendam, Warmenhuizen, Tuitjenhorn, Kalverdijk, Dirkshorn, Waarland, Heerhugowaard De Noord, Heerhugowaard, Oterleek, Rustenburg, Wogmeer, Spierdijk, Bobeldijk, Zuidermeer, Spanbroek, Terdiek, Nieuwe Niedorp, ’t Veld en Haringhuizen weer richting Anna Paulowna. Allerlei evenementen en wegafsluitingen die daarmee te maken hadden, konden we vermijden, maar die in Haringhuizen verraste ons dan toch. Dus de allerlaatste kilometers via de kortste weg. Geen verkeerd idee (de tocht bleek ca. 113 kilometer lang), mede met het oog op het weer.

Om 16.40 uur reden we de Spoorsingel op, waar de autotoeristen zich ook weer verzamelden. Maarten, Coen en Ted hadden het Automuseum in Schagen bezocht, Eric, Silvia, Ed en Nipha waren naar zee geweest en bleken hun eigen eten te hebben meegenomen: verse mosselen. Die zij graag doneerden aan Nipha.
De heftafel werd gevuld met frisdranken, stokbrood, en salades, sauzen en andere heerlijkheden van onze prijswinnende slager Niek. Eric ontfermde zich over de ananassen en meloenen om een heerlijke fruitsalade te maken. Al gauw lagen de sateetjes, spiesen en ander sappig vlees te sissen en bakken op de barbecue. Buiten was het goed toeven. Twee keer werden tafels en stoelen de schuur in gedragen, maar meestal niet voor lang, want de meeste regen is (zoals gewoonlijk, blijkt uit de landelijke neerslagcijfers) aan Anna Paulowna voorbijgegaan…
Wat ook aan Anna Paulowna voorbijging, was het motorblokgooien. Vrijdag kwam een enorme, vrijwel lege truck van DHL, die amper de draai de Spoorsingel op kon maken, een pallet afleveren. Dat hadden ze donderdag al willen doen, maar de familie Blaauboer was naar het werk. Op het meldingsbriefje stond “een pallet” van Prins Motoren. Geen idee wat dat kon zijn, we hadden niets besteld. Een uitstapje via Google leverde een bedrijf op in Maasdijk en een telefoontje naar dat bedrijf het verzonden artikel: een motorblok, “voor motorblokgooien of zo”. Het kwartje was gevallen. Het motorblok niet: toen de tuin werd ingericht en aangeplant, is de jeu de boules baan uiteindelijk toch geschrapt. Het blok is tijdens de CBBQ een paar keer op de foto gegaan en vervolgens in de kattenbak van Maartens’ Honda gezet. Daarom was de auto toch mee, Maarten?

Om een uur of halfacht kon de barbecue uit en kwam het toetje door: ijs, met of zonder slagroom, en fruit. Ook was er Coen met slagroom en koffie, met de laatste stukken taart voor de liefhebbers (en die waren er!).
Ben, de overduidelijke winnaar van de langst gereden afstand, was de eerste die de thuisreis aanvaardde (220 kilometer terug naar Almelo in zijn eentje). Leuk dat hij er weer bij was. Kersvers lid van de Superfourclub en al aan twee evenementen deelgenomen.
In groepjes vertrokken ook de anderen. Het was een prachtige dag geweest, met dank aan de deelnemers, de ons gunstig gezinde weergoden. Hopelijk komt er voor 2008 een vrijwilliger die ons een ander deel van Nederland wil laten zien?

Come ride & CBBQ met Carmen & Arjen… misschien weer tot over vijf jaar!

aug 052007
 

Het slechte weer van de afgelopen maand was ook van invloed op de clubevenementen: de “Northern Territories” tocht werd tweemaal uitgesteld en ook de Wildroostertocht werd een week verschoven. Beide acties werden beloond met zon. Veel zon!

We hadden ons zeer verheugd op deze toertocht die in onze favoriete omgeving, de Veluwe, zou worden verreden. De voorpret werd echter danig verstoord door een valpartij van ondergetekende op de zaterdag ervoor. Op wat blauwe plekken na zonder ernstige gevolgen, gelukkig. Hoewel de schade aan de CB ogenschijnlijk meeviel -dankzij de valbeugels en het brede streetfighter stuur alleen een kunstzinnig verbogen koppelingshendel en een kapot spiegelglas- was de motor niet meer aan de praat te krijgen en werd hij met de bergingswagen afgevoerd. Dat werd dus stevig balend bij Arjen achterop de rit afmaken en ook de volgende dag de Wildroostertocht rijden. Een andere consequentie was dat we de eerder gemaakte afspraak met Silvia uit Almere moesten afbellen. Omdat zij zelf niet kon rijden vanwege een recente operatie aan haar hand, zou zij Arjen’s duopassagier zijn, deze dag. Gelukkig vond zij een comfortabel zitje bij Coen achterop de CB1300. Iedereen blij.
Hoewel je natuurlijk het liefste zelf rijdt, werd het ook voor mij een geslaagde dag dankzij de motorvrienden die meereden, de prachtige route van Coen en de schitterende omgeving.

In Almere troffen we behalve penningmeester Eric en zijn Silvia, Oscar en Tiny met hun rood/witte CB1000 en broer Remco met de gele TDM. Via Harderwijk, Hierden en Hulshorst reden we naar Nunspeet waar organisator Coen ons opwachtte op het terras van restaurant Joris. Daar was ook Ed met vriendin Nipha en zijn “blingbling” zwart/zilvergespikkelde CB1000. Verder voegden rood/witte CB1300-rijder Frits en zijn vriend met bordeauxrode Goldwing en vriendin zich bij de groep. Met acht motoren (3 CB1000, 2 CB1300, een Goldwing, een Yamaha FZ1 en een TDM) en in totaal 13 personen, reden we Nunspeet uit om aan de Wildroostertocht te beginnen. Jammer dat mijn rood/witte CB1000 er niet bij kon zijn, dan waren de rood/witten eindelijk eens in de meerderheid geweest…
Wildroosters, die waren er volop. Bij Vierhouten, vijf kilometer verderop, scoorden we de eerste en daar eindigden we ook, maar daarover verderop meer. Behalve de nodige fietsers was het opvallend rustig op de Veluwe en konden we genieten van de eeuwig ruisende bossen. Tussen de bomen door zag je de heide hier en daar al aardig paars worden. Op sommige plaatsen was deze echter geel van de ??bloemen. Via o.a. Vierhouten, Gortel. Nierssen en Wenum belandden we in Apeldoorn waar we koffie en een broodje dachten te scoren, maar helaas: het ene restaurant bleek dicht, het andere had de kok naar huis gestuurd voor het weekend… Omdat de hongerklop begon toe te slaan (wij waren om 8.15 uur vertrokken en het was inmiddels 13.00 uur) werd besloten via Hoog Soeren en Ugghelen (mooi mooi mooi!) door te rijden naar Beekbergen. Hotel De Smittenberg bood naast een ruim terras en veel plek voor voertuigen ook heerlijke broodjes, salades, ijscoupes, appelgebak en gekoelde dranken. De deels op het trottoir geparkeerde CB’s trokken niet alleen bekijks, maar ook een collega-CB: een zilvergrijze CB1300. En paard-en-wagens, cabrio’s, fietsers etc. Zou het mooi weer zijn?
Nu de inwendige mens weer versterkt was, vervolgden we onze weg langs o.a. Loenen, Hoenderlo en Otterlo richting Arnhem. De Goldwing was inmiddels afgezwaaid. Na een tankstop klommen we via de Zuid Veluwe langzaam weer in noordelijke richting langs o.a. Uddel en Elspeet. Onderweg zagen we o.a. de bekende schaapskudde.
Hoewel Arjen en ik hier al heel wat ritten hebben gemaakt tijdens onze vakanties wist Coen ons te verrassen met allerlei prachtige weggetjes. We genoten dan ook met volle teugen van de bossen, doorkijkjes met karakteristieke Veluwse boerderijen en de vele dorpjes met altijd weer die brink met kerk en (verleidelijke) terrasjes onder grote bomen. Want het was inmiddels flink warm geworden.

Terug in Vierhouten sloeg Coen af richting Epe om ons naar “zijn” pannenkoekrestaurant De Ossenstal te brengen. Dat moet wel het bestbewaarde geheim van Epe zijn! Niet te vinden voor mensen die er niet bekend zijn. Om er te komen, moet je een paar kilometer onverharde weg volgen het bos in. Daarvoor gebruikten we het smalle fietspad. Het schietgebedje “laat ons hier a.u.b. geen tegenliggers krijgen!” heeft geholpen, zowel heen als terug.
Onder een forse parasol werd een grote “clubtafel” gemaakt én een striptease opgevoerd door Tiny, Silvia en Oscar (sorry, de foto’s hebben de censuur niet doorstaan). Daarna lieten we ons de koele dranken en warme pannenkoeken goed smaken. En Arjen de spare ribs. Clublid Frits gaf een rondje om zijn aanstaande zestigste verjaardag op gepaste wijze te vieren. Daar werd natuurlijk uitbundig op geproost. Nogmaals van harte, Frits! Ook de club deed een bijdrage door het tweede rondje te betalen. Dat ging erin, want je droogt aardig uit, ook al doet de motor het meeste werk.
Hoewel iedereen het zeer naar zijn/haar zin had op deze lommerrijke plek midden in het bos, werd het om 19.00 uur tijd om weer op te stappen. De rit naar huis zou voor ons nog zo’n twee uur in beslag nemen.
Op de parkeerplaats van De Ossenstal namen we afscheid: tot over twee weken bij de CBBQ in Anna Paulowna! De meeste deelnemers aan deze Wildroostertocht zien we dan weer terug.

De terugreis verliep voorspoedig. Opvallend waren de honderden mensen die langs de autowegen een stoeltje hadden neergezet om naar het langsrazende verkeer te kijken. Ook op de viaducten stonden vele “traffic watchers” die vooral enthousiast naar de tientallen vrachtwagens (hoezo vakantietijd?) zwaaiden. En vaak even enthousiast teruggegroet werden met (knipper)lichten en claxons.
Zoals altijd: hoe noordelijker we kwamen, des te stiller het werd op de weg. Coen was de laatste die we gedag zwaaiden. Nog even een tussenstop bij het tankstation nabij Purmerend, de benen strekken (je bent toch wat stijf na zo’n valpartij), wat drinken en weer op de CB voor de laatste driekwartier. Om 21.15 uur reden we Anna Paulowna binnen en gaf de teller aan dat er weer een dikke 500 kilometer bij was gekomen. Die dagtrofee voor de grootste afgelegde afstand is weer binnen………

Het was een prachtige motordag, dankzij de op alle fronten meewerkende weergoden, de motorvrienden en, last-but-not-least, tourmanager Coen als ambassadeur van de Veluwe, waarvoor dank!

Carmen Blaauboer

jul 082007
 

Dat in Nederland de Grote Moesson eind juni/begin juli plaatsvindt, is misschien nog niet breed bekend, maar in Superfourkringen inmiddels wel. Want de Northern Territories toertocht, gepland op 24 juni, verschoven naar 1 juli en werd uiteindelijk op 8 juli in de stralende zon verreden.

Zouden er nog wel clubleden onze kant opkomen vroegen wij ons af? Het parkeerterrein bij routier De Zingende Wielen was angstig leeg. Na een kwartier wachten was er nog niemand komen opdagen, dus keek ik nog eens goed rond en zag op de fietsenstalplaats (!) een bordeauxrode CB1300 staan. Zou die van Coen zijn? En jawel, toen ik naar de motor liep, kwam hij naar buiten lopen. Coen bleek al een uur koffiepauze achter de rug te hebben: hij had zich vergist in het verzameltijdstip.
Inmiddels was het ruim 11.00 uur geworden en besloten we op te stappen. Met een razende vaart kwamen daar vier motoren de hoek om: voorzitter Maarten met de zwarte CB1300, vriend Arjen met de luciferoranje CB1000 (ex-Maarten), Guus met de zilveren X-4 en zijn maatje Sjors met de een Yadrama Virago, die blij waren dat we nog even hadden gewacht. Anders waren zij doorgereden naar het volgende verzamelpunt: wegrestaurant Zürich aan de oostkant van de Afsluitdijk.
Na een sapje voor de dorstige motoren ging het richting de Northern Territories: het gebied boven Harlingen tussen de Waddenzeedijk, de A7 en het Lauwersmeer. Een voor velen onbekend, mooi toergebied. Als je van dijken, weilanden, boerderijen, vergezichten en …… schapen houdt.
Op het parkeerterrein van wegrestaurant Zürich hetzelfde beeld als bij De Zingende Wielen: geen CB’s.

Dat viel tegen, op bepaalde clubleden hadden we toch wel gerekend! Dan maar even van de sanitaire voorzieningen gebruik maken en opstijgen om richting Harlingen te gaan…… hè, wat staat daar nou achter de struiken? Een gele CB, en een zwarte, een CBR1000, een FZ1 en een Honda Revere. Hun berijders kregen in de gaten dat de zojuist aangekomen groep van plan was te vertrekken en sprongen tevoorschijn. Leuke grap, heren en dame!
Omdat het terras er aanlokkelijk uitzag, werd na overleg besloten hier de koffiestop/lunch te gebruiken. Dus werden alle motoren langs de terrasruiten opgesteld en het terras opgezocht met koek en zopie.

Behalve Dirk en Marja die deze keer bijna een thuiswedstrijd speelden, was penningmeester Eric uit Almere gekomen en bleek Ben uit Almelo ook de tocht naar Zürich te hebben gemaakt. Meerdere kandidaten voor de verwegtrofee dus deze keer!

Omdat er onderweg niet al teveel horecagelegenheden zijn die bovendien veelal niet open zijn op zondag, was er een “alert” uitgegaan om vooral drinken en een broodje mee te nemen voor onderweg. In Zürich werd door sommigen een stevige brunch gebruikt waarop de eindstreep moest kunnen worden gehaald. Op naar de Northern Territories!
De weg langs de Waddenzeedijk van Zürich naar Harlingen werd gebruikt als “gewenningszone”, fietsers namen hier nog de plek in van de schapen. Achter het industriegebied van Harlingen begon het echte werk: over veeroosters reden we het domein van de wollige viervoeters binnen. Die soms midden op de weg hun middagdutje deden of houterig overeind kwamen om doorgang te verlenen aan die mechanische paarden. Of juist niet: omzichtig eromheen dus. In het voorjaar zijn al die dikke lammeren nog klein, prachtig om te zien, maar oh zo link om langs/omheen te rijden, want het springt alle kanten op……
We volgden de Waddendijk totdat het gemotoriseerde verkeer er onverbiddelijk af werd gestuurd, waarna we de Oude Bildtdijk op reden. Aan de linkerkant bovenaan de dijk de arbeiderswoningen, soms niet groter dan een kamer met een slaapkamertje boven. De was hangt aan de voordeur te drogen. Hoewel veel van deze voor ons spartaanse huisjes inmiddels verbouwd zijn/worden tot behuizingen die meer aan de eisen van deze tijd voldoen, zijn er nog veel in originele staat. En wij maar piepen dat we meer ruimte willen! Aan de rechterkant van de dijk in de diepte de enorme luxe ogende boerderijen die schril afsteken tegen deze piepkleine arbeiderswoningen. Waar vaak grote gezinnen in woonden die afhankelijk waren van het werk bij de boer.

We verlieten de Oude Bildtdijk na Oude Bildtzijl en koersten richting de parochies: Vrouwenparochie, St. Annaparochie en St. Jacobiparochi. En wat zagen we daar: een horecagelegenheid die open was! Tijd voor een ijsje dat door de club werd aangeboden. Dat ging erin!
Maarten besloot de aanwezige leden met hun motor te vereeuwigen voor het clubbestand en de één na de ander poseerde met haar/zijn trots.

De route werd vervolgd richting Franeker. Omdat de Afsluitdijk vanuit Frentsjer niet ver meer was, werd in overleg besloten de rijders die dat wilden middels een toeristische route in Noord-Holland een stukje “naar huis te brengen”. Dit betekende dat er een paar afzwaaiers waren: Dirk en Marja gingen weer richting Saaksum, Ton naar Enschede en Eric naar Almere.

Maarten, Arjen H., Coen, Guus met zijn maat, Arjen B. en ondergetekende bedwongen de Afsluitdijk voor de tweede keer vandaag en reden vervolgens het Robbenoordbos in richting Medemblik voor een nadere kennismaking met de onbekende kanten van de Wieringermeer: een vrij uitgestrekt bosgebied van Staatsbosbeheer, een schilderachtig weggetje met een “tunnel” van grote oude bomen langs een kanaaltje en als je geluk hebt, overstekende reeën of een vos. Maar in dit geval een hond… Via de havens van Medemblik en kasteel Radboud ging de route via Wervershoof en Oostwoud naar Twisk waar de (naar onze mening) mooiste boerderijen van Nederland staan aan een sprookjesachtige slingerweg. De meeste strak geschilderd in Noord-Hollands groen en bereikbaar via prachtige bruggetjes. O.a. de stolpboerderij met torentje waar pianist Wibi Soerjadi heeft gewoond (hier is nu een chique restaurant gevestigd). Voor geïnteresseerden: er staan er verschillende te koop als je genoeg euri meebrengt……
Bij het busstation bij de afslag Twisk aan de A7 werd afscheid genomen en ging eenieder zijns/haars weegs.
Namens Arjen en mij: dank aan allen die zich hebben laten verrassen tijdens deze prachtige motordag en tot een volgende keer!

Carmen Blaauboer

mei 202007
 

Ik ben via Fast Eddy naar Lisse gereden op deze zonnige zondag. Zo fast was Eddy niet, we moesten zijn CB1000 aanduwen, ik denk een accu probleem. Om 11.00 waren we aanwezig bij het Laverdamuseum in Lisse, Eric en Sylvia waren er ook al. Grote schuur met bijna alle modellen door de jaren heen. Wat ik wel mooi vond was die zescilinder V motor (hoe meer zuigers hoe mooier!) maar ook de Laverda 750 had wel wat, heeft wel wat weg van de eerste Honda 750Four. Ik zag in Oostenrijk nog een prachtige Honda CBX als nieuw maar we hebben het nu over Laverda….. Goed ik zag wat “Honda” onderdelen op de Laverda’s, een welbekende tellerpartij en zo.

Eigenaar Cor vertelde ons nog over de levensloop van het merk, duidelijk een uit de hand gelopen hobby. Hij was er nog een paar aan het opknappen, zag ik door een deur van zijn werkplaats onder het genot van een bakje koffie. Er was ook nog een andere club aanwezig, de Suzuki SVclub, duidelijk met meer leden aanwezig dan wij.

Prachtig weer op zijn Italiaans. We vertrokken rond 1 uur van het museum voor de uitgezette toer. De opkomst was zeer klein, 6 personen Arjen H., Ed, Eric, Maarten, Sylvia en ik. Waarvan dus 2 met de CB1000 en 2 met de CB1300, het bestuur was aanwezig zal ik maar zeggen. Parkeerplaats linksaf, Italiaanse warmte en het Hollandse landschap op een prachtige motor; wat wil je nog meer. Via Zilk richting Aerdenhout, stukje Zandvoort, Overveen. Nog even wat gegeten in het pannenkoekenhuis op het topje van Bloemendaal en de uitkijkpost nog even beklommen. De sluizen van IJmuiden ook nog even over geweest. Via de Zeeburgertunnel, Velsenbroek, Spaarndam nog aangedaan en toen werd het donker boven ons, geen Italiaans klimaat meer.

Het toertochtje wat ik uitgezet had met Ed hebben we niet helemaal uitgereden. ij Haarlemmerlieden was het al half 5 en het werd (big) bewolkt. e besloten te stoppen, Maarten vertelde na een telefoontje naar huis dat het in Vlaardingen al regende. Ook ik naar huis, het was maar 20 kilometer. Was net 10 minuten thuis of het begon te regenen. Bull maar meteen in zijn hutje gezet en vast een nachtkusje gegeven. Ze had haar best weer gedaan. Plofte op de bank, gestopt met de sigaren, flesje water en dacht. Toch wel een gezellige dag, weinig clubbers aanwezig. Jammer op zo een georganiseerde dag. Laverda, en een uitgezet toertje. Niet mijn motormerk maar het was wel even interessant om te zien. Tot de volgende meeting. Hoop dat de opkomst dan wat BIGGER is.

Groetjes van Coen & Bull
Let the good times roll.

apr 292007
 

Zoals bekend hebben we in 2007 flink uitgepakt met 2 meetings per maand waarbij we 1x per maand zelf iets organiseren en 1x ergens aanschuiven als “gast”, al dan niet op uitnodiging……….. 😉 29 April 2007 was het zover, ons eerste gastoptreden, deze keer op uitnodiging en wel van Andre de Boer die bestuurslid is van de Honda Bold’Orclub (www.boldorclub.nl ) en als je zijn eigen site bekijkt (www.cb1100r.nl ) begrijp je meteen dat we hier met een liefhebber in hart en nieren van doen hebben. Hij is overigens voor een CB1100-special project nog op zoek naar een CB1000 voorvork dus als iemand iets heeft of weet?

Ik had met 1e jaars clublid Arjen uit Den Haag afgesproken bij de 1e benzinepomp voorbij Gouda en met Ed, Coen en Ted bij de 1e benzinepomp voorbij Driebergen dus we zouden met de gehele delegatie van de CB1000/1300club in huis vallen. Kort voor deze meeting was de verzamelplek in Wolfheze verruild voor zo’n hotel-met-kakatoe-op-het-dak bij afrit 25 van de A12 bij Arnhem (nooit begrepen waarom er geen VALK op het dak staat, ze heten toch geen “van der Kakatoe”?) en daar was het verzamelen tussen 10:00 en 11:00 uur.

Nu hadden we al WEKEN mooi weer achter de rug en ook de voorspellingen waren niet mis, zomers weer voor zover je durfde dromen dus deze meeting MOEST slagen qua opkomst etc. Ca. 2 weken van tevoren heb ik alle clubleden nog per e-mail herinnerd aan deze meeting en zelfs met het nadrukkelijke verzoek om even te laten weten of je wel/niet/misschien kwam reageerden maar een handjevol leden dus het was koffiedik kijken wie er zouden komen. De mensen van de Bold’Orclub hadden nl. een lunchstop gepland en dan is het handig als je een beetje weet waar je aan toe bent.

Maar ca. 2-3 dagen voor de meeting kreeg ik toch nog wat berichten van mensen die van plan waren te komen en de teller bleef steken op 4 leden (2x CB1000 en 2x CB1300) waarvan 1 met bijrijdster en onze vaste intro (Kawa-Ted). Aangekomen in Arnhem stond er een GROTE rij Bold’Ors op het parkeerterrein! Er waren een dikke 20 CB’s 750, 900 of 1100 op komen dagen (deze club heeft ca. 100 leden) die ook nog wat aanhang met andere motoren hadden meegebracht dus het was gezellig druk! Ook stond er een onbekende gele CB1000 en een evenmin bekende CB1300 van het vorige type in de rij met motoren. De 2 clubs samen + intro’s betekende dus zo’n 30 motoren en dat is altijd weer een hele toer om bijeen te houden maar na een bak koffie gingen we een poging wagen. Na 500 m. een tankstop waar NIEMAND gebruik van maakte (die pompeigenaar dacht met die 30 motoren z’n dagomzet te vertienvoudigen maar iedereen reed door!) en toen de Veluwe op. Wat stoplichten maakte het lastig om de ploeg bijeen te houden maar het ging verbazingwekkend goed en we kwamen al snel op fraaie doorgaande weggetjes door een mooie omgeving. Ik heb heel wat mooie huizen en boerderijen gezien, bossen en gras, schapen en koeien en vooral zon, VEEL ZON! Maar met een temperatuur van zo’n 22 graden was het per-fect motorweer! Na een tocht van zo’n 75 km stopten we bij een Golden Tuliphotel voor de lunch. Het uitzicht vanaf het terras van het hooggelegen hotel waar we zaten was ronduit fantastisch met een lager gelegen rivier en een weids groen landschap……..

Na de lunch maakten we ons op voor een tweede tocht door de Betuwe richting Nijmegen maar die is iets ingekort vanwege de beperkte snelheid van zo’n grote groep. Het duurt LANG eer dat iedereen z’n helm op heeft, handschoenen aan, motor gestart etc. Iets dat eigenlijk maar 1 minuut hoeft te duren lijkt dan ineens een half uur te kosten……………. We eindigden op een terras in Elst, daar hebben we wat gedronken en van daaruit was het ieder voor zich. In kleine aantallen dropen de mensen af en zo gingen Arjen en ik ook huiswaarts. Tot aan Gorinchem over de snelweg en vandaar over Schoonhoven lekker binnendoor over de N-wegen om de dag lekker af te sluiten. In Vlaardingen nog wat gegeten en toen is Arjen doorgereden naar zijn huis in Den Haag.

Per e-mail al snel positieve reacties ontvangen van de Bold’Orclub en ik kon ze alleen maar gelijk geven, het was een fantastisch geslaagde dag en een gemiste kans voor hen die niet zijn gekomen!

Come ride with de Bold’Orclub en Maarten.

apr 012007
 

De traditionele Poetsdag heeft een geheel nieuwe dimensie gekregen, want is een poets niet een grap? Dan is het organiseren van de seizoensopeningsrit op 1 april wel erg toepasselijk! Omdat wij Maarten een beetje kennen, ontving hij voor de zekerheid nog een mailtje met de tekst: “…..en als de toertocht een 1 aprilgrap blijkt te zijn, dan gooien we eerst je CB in de shredder en daarna je auto……………..!”

Maar omdat we wel vertrouwen in het weer hadden, stapten we op 1 april om 08.15 uur opgewekt op de CB’s om af te reizen richting Vlaardingen West, afslag 8 van de A20. Dat is dan ook het enige stuk autoweg waar we op de heenreis gebruik van hebben gemaakt. Die A7, A10 en A4 zagen we op de terugweg wel weer. Via Alkmaar, Castricum, Heemskerk, Beverwijk, Haarlem, Heemstede, Sassenheim, Hillegom, Nieuw Vennep, Alphen aan de Rijn, Waddinxveen en Gouda toerden we naar het verzamelpunt. Goed ingepakt, want wat was het koud, die eerste 100 kilometer! Op de diverse informatiezuilen die we tegenkwamen, zagen we de temperatuur traaaaaaag klimmen van 6 naar 8 naar 10 graden…….

Toen we na een voorspoedige rit wat stonden te twijfelen bij de juiste inrit voor de McD., wees een felgele Yamaha ons de weg: penningmeester Eric had het paadje ook gevonden.
De eerste gang bij aankomst leidde via de toiletten naar de hete koffie. Na een eerste cappuccino in de zon kwam er weer leven in handen en knieën en voegden we ons bij het groeiende aantal CB’s en hun berijders. De oranje CB1300 met Ad en Hannie uit het verre Zeeuws Vlaanderen rolde net het parkeerterrein op. Helaas werden zij door familieomstandigheden gedwongen direct weer afscheid van ons te nemen en de thuisreis te aanvaarden. Hannie, Ad, veel sterkte namens ons allemaal.

Voorzitter Maarten stond handenwrijvend (niet van de kou, maar van genoegen) een gestaag groeiend aantal leden en hun vrienden (op Yamaha FJR1300, Aprilia, Suzuki GSX) te verwelkomen. Voor ons een flink aantal oude bekenden (o.a. Hans van Staveren, onze Vlaamse CB1000-rijder Enrico, webmaster Arthur, “Big” Michel Dorren, Arjen H. op de luciferoranje ex-CB1000 van Maarten, Paul, Marc van Wijk, Michiel Beers en zijn vriendin) en ook veel nieuwe gezichten.

Met overmacht was de meest voorkomende kleur van de CB’s weer eens zwart, twee rood/witte en een oranje zorgden nog voor wat afwisseling in het veld. Er meldde zich nog een opvallende motor: een zilveren CB1300X4 met berijder Guus. Het nieuwe model CB1300 bleef beperkt tot het exemplaar van Maarten en dat deed ons Big One liefhebbers goed (sorry, Maarten).

Een stoet van een kleine twintig motorfietsen verliet na uitrusten/bijtanken voor mens en machine onder leiding van de voorzitter de parkeerplaats. In het heerlijke lentezonnetje reden we door weilanden en dorpjes langs schapen met lammetjes, sloten en boerderijen. Onbekende en bekende plaatsnamen kwamen voorbij. Ik was vast van plan er een paar te onthouden, maar dat is niet gelukt. Behalve Den Hoorn (dat ligt toch op Texel?!) en Delft. Verder hebben we, geloof ik, vooral heel veel Rotterdam gezien, waar je ogen te kort kwam. We gingen heen en terug de Maas over, tunnel heen, brug terug, brug heen en andere brug terug. Prachtige uitzichten met de Erasmusbrug, de oude hefbrug, de Euromast, de Maas, de kubuswoningen, het Witte Huis, etc.etc. Wel jammer was het enorme aantal verkeerslichten dat we tegenkwamen binnen het Rotterdamse. Door de vaak korte oprijdtijd (soms maar vier motoren!) raakten we bij de diverse lichten meerdere rijders kwijt. In grotere en kleinere groepen herverzamelden we ons zoveel mogelijk, maar tegen de tijd dat we deze prachtige stad achter ons lieten, bleek dat wij, Eric op de gele Yamaha, de FJR1300 en Arjen en ik de hoofdgroep echt gemist hadden. Daar stonden we dan in een van de vele havens voor een nederzetting van Akzo Nobel. Goede raad was duur. Een “dooie” mobiel, met de pda geen contact mogelijk met Maarten en drie rijders met weinig kennis van het gebied. Eerst maar een koekje en overleg. Naar huis? De autoweg was dichtbij. Op eigen houtje verder? Weten we iets van de beoogde route? In de e-mail met details werden de stormvloedkering en het uitkijkpunt bij Rozenburg genoemd. Onze FJR-berijder wist gelukkig de weg en uiteindelijk zaten we nog aardig in de goede richting ook.

Toen we op het schiereiland achter Rozenburg het uitkijkpunt naderden, kwamen ons twee bekende motoren tegemoet die het voor gezien hielden, maar tevens aangaven dat we goed gingen. En op die enorme bult aarde wees een aantal drukzwaaiende, op- en neerspringende figuren waar we moesten zijn. Die bleken daar ook zojuist te zijn aangekomen.
Rijders en machines werden in een halve cirkel opgesteld voor het staatsieportret met de Nieuwe Waterweg en de Europoort/Maasvlakte als fantastische achtergrond (we stonden echt hoog!), waarna verschillende rijders besloten de thuisreis te aanvaarden. De eigenaar van een Nighthawk vroeg voorzichtig of hij zijn motor ook even naast al die dikke CB’s mocht zetten. “Tuurlijk, ’t is toch een Honda?”

Nadat Martin de pont naar Maassluis was opgereden, besloten we met de overblijvers (Maarten, Eric, Guus, Enrico, Arjen H., Michel, Arjen B. en ondergetekende) een hapje te gaan eten in het restaurant bij de pont. Want de Kop van Noord-Holland (en België, en Almere) was nog ver en de inwendige mens vroeg nadrukkelijk om aandacht.
Rond 18.00 uur werd het tijd om afscheid te nemen en weer op te stappen. Maarten wees Michel D. de toegang tot de Maasvlakte waar deze nog wat rubber wilde achterlaten. Daarna splitsten de wegen zich en begonnen we dan toch aan die A20, A4, A10 en A7……. Maarten konden we nog gedag wuiven, zittend op de vangrail (ja, hij had ons weer losgereden), en vervolgens afzwaaiend (letterlijk) bij de afslag naar Vlaardingen.

De terugrit verliep voorspoedig, De weersverschillen tussen de Europoort en Noord-Holland boven het Noordzeekanaal werden weer eens duidelijk toen we de Coentunnel uitkwamen en we een harde noordoosten wind op kop kregen. De temperatuur zakte direct dramatisch in, waardoor het afzien werd, die laatste 50 kilometer naar huis. Bij de grasdrogerij van Wil (de Witte Reus) Hartog besloten we de A7 de A7 te laten en het laatste deel binnendoor te rijden. Om 20.15 uur werden de CB’s gestald en konden de verkleumde baasjes (het was alweer 10 graden in de Kop) de kachel opstoken en de kou van zich af douchen.

Het is geen grap, het was weer een mooie motordag, die zondag 1 april. Maarten, bedankt weer voor de organisatie en tot het volgende clubevent.

Carmen Blaauboer