Arthur

jul 132008
 

Verslag door de voorzitter van de “Vlietland & merentocht” zondag 13 juli 2008

Op deze dag stond eigenlijk de “Friesche merentocht” van Carmen gepland maar door omstandigheden kon die niet doorgaan, deze komt terug in de agenda voor 2009.

Om het toch niet geheel voorbij te laten gaan is een select gezelschap clubleden (twee!) toch motor gaan rijden maar Friesland hebben we verruild voor “Vlietland” (een ziekenhuis in aanbouw in Schiedam, zie de foto’s) en we hebben een tussenstop gemaakt bij een meer(tje) dus we hebben ons best weer gedaan dacht ik zo. Aan het einde van onze toertocht nog een 3e clublid ontmoet in Ridderkerk dus ik denk dat we in totaal maximaal 50 km hebben gereden. Arjen wellicht iets meer want die komt tenslotte “helemaal” uit Den Haag……………..

Volgend jaar weer!

Come ride & Vlietland with Maarten

jul 062008
 

Verslag deel 2 door de voorzitter

Na afscheid te hebben genomen van de Noorderlingen vervolgden wij onze weg richting Katwijk, Noordwijk en Scheveningen (eindpunt). Want bij deze “kustroute” hadden we nog maar weinig kust gezien! Naarmate de tijd vorderde nam de bewolking toe dus echt op het gemak waren we niet meer. Beetje binnendoor gestuurd richting Scheveningen met nog zo’n 7 of 8 motoren, de meesten reden dan ook een soort van richting huis. We naderden de boulevard van Scheveningen toen we in een verkeersopstopping belandden. Er was een fietser aangereden door een automobilist en hoewel het slachtoffer al was afgevoerd bleek het kruispunt nog half afgezet voor het technische onderzoek. Dat samen met de normale drukte op zondagmiddag in Scheveningen gaf een aardige chaos op dat kruispunt. We stonden dan ook al een tijdje in een rij auto’s voor het stoplicht voor rechtdoor maar hoewel dat al een paar keer op groen was geweest schoten we maar weinig op. Toen scheurde de hemel open en wat begon met wat druppels veranderde al vlot in een stortbui! Als “goed” voorzitter en –rijder verliet ik de stilstaande rij voor rechtdoor en pakte de lege baan voor rechtsaf. Bij het rode licht aangekomen bleek er aan de overzijde van het kruispunt een groot afdak was dus de keuze was snel gemaakt. Het verkeer stond muurvast en de afstand was kort maar het licht stond wel op rood. Nagenoeg iedereen volgde mij en nadat we waren afgestapt in onze schuilplaats volgde er enkele tellen later nog een witte Mercedes…………… Zo eentje met strepen en blauwe lampen. Een discussie aangaan over het feit dat het verkeer totaal vast stond had weinig zin dus de sterke arm der wet verdiende vlotjes 6 of 7x €.150,- voor Ome Koos Spee van het C.J.I.B., het standaardbedrag voor het “niet stoppen voor een driekleurig verkeerslicht”. Natuurlijk hebben we stuk voor stuk bezwaar aangetekend maar ja, in Nederland moeten politiemensen wel eens prioriteiten stellen. Daar kun je het mee eens zijn of niet…………..Duidelijk moge zijn dat het animo aardig gedeukt was en we besloten huiswaarts te gaan, voordeel was wel dat inmiddels de zon terug was gekeerd.

Come ride & bekeuring with Maarten

jul 062008
 

Verslag deel 1 door Carmen van de “Kustroute” zondag 6 juli 2008

Optimistisch had Arjen de CB1000’s klaargezet, zondagmorgen vroeg en was naar de tennisbaan vertrokken om zoals gebruikelijk om 7.30 uur (!) met een vriend een balletje te slaan. Waarna we zouden ontbijten en vertrekken. Terwijl ik naar de middel-  tot donkergrijze lucht stond te kijken en me ernstig afvroeg of dat wel zo’n goed idee was, belde de voorzitter. ‘Ja, hij zag op de Buienradar precies boven de Kop van Noord-Holland een laatste pluk regen, maar die zou wegtrekken naar de Noordzee. Dus we konden met een gerust hart vertrekken naar het zonnige zuiden.

En aldus geschiedde. Terwijl we rond 9.30 uur stonden te tanken, werd het alleen maar donkerder: hardnekkig regen¬gebiedje/laaghangende bewolking waar we tot de Wijkertunnel door werden vergezeld. Maar wonder boven wonder bleef het droog. Toen we de A5 opdraaiden nabij Schiphol kwam er een motorrijder naast me rijden met een brede grijns in zijn helm: Ed met zijn zwart/zilvergespikkelde CB1000, met in zijn kielzog Coen op de bordeauxrode CB1300 en een vriend met zijn vrouw op een Fazer. Tijdens een tankstop voor dit groepje bij het Brugrestaurant, begroetten we elkaar enthousiast. Dat was alweer een hele tijd geleden (lees: de seizoensopening in Hippolytushoef/Abbekerk).

Gezamenlijk werd de rit naar Leiderdorp hervat, waar bij het verzamelpunt met de grote gele M voorzitter Maarten al stond te wachten. De line-up van motoren groeide gestaag, want behalve Maarten bleken ook Arjen H. (sinds kort berijder van een zwarte CB900), Marc (neef van Maarten die de bekende oranje CB1000 van Arjen had overgenomen), een vriend met een knaloranje Kawasaki Z1000 en Guus met zijn X4 al in Leiderdorp aanwezig te zijn. Het kostte wat moeite en geduld om koffie en andere versnaperingen te bemachtigen (die ene werkneemster werd geconfronteerd met een groeiende groep wachtenden voor haar balie), maar uiteindelijk zaten we in een voorzichtig doorbrekend, waterig zonnetje op het terras van de McD bij te komen van die eerste 100 km. En bij te praten/kennis te maken met de collega-rijders. Hé, een tweede rood/witte CB1000, dat moet Oscar zijn! Dat bracht de score op 11 motoren: 5 CB1000, 2 CB1300, een CB900, een X4, een Fazer en een Z1000.

Maarten had zijn TomTom geïnstalleerd en rond 11.30 uur vertrokken we richting…. ja, waar naar toe? De eerste keer draaien bleek al nodig op een paar 100 m van het startpunt. Leuk, zo’n TomTom! Omdat Arjen en ik al wat ervaringen hadden opgedaan met vrienden/collega’s die de route aangaven met behulp van een navigatiesysteem waren we benieuwd hoe Maarten het eraf zou brengen……

We volgden een mooie route door waterrijk Zuid-Holland en passeerden dorpjes als Oud Ade, Alkemade, Nieuwe en Oude Wetering, Leimuiden, Rijsenhout, Kudelstaart en Leijnden (stoomgemaal! voor de liefhebbers: het zustergemaal van de Cruquius). Maar ook reden we door Halfweg en schamp¬ten we zelfs Amsterdam (?) wat diverse rijders het gevoel gaf bijna weer thuis te zijn… Coen nam voor even de macht over met de vraag: ‘wil je soms naar de sluizen van IJmuiden?’ Dat bleek het geval, dus via o.a. Spaarnwoude weer terug in westelijke richting, waar we al gauw de gebouwen en rook uitbrakende pijpen van Corus zagen opdoemen.

Zou dat een zwarte, TomTomloze vlek zijn geweest, daar tussen Amsterdam en Haarlem?

Toen we IJmuiden binnenreden, maakte een licht gevoel van opwinding zich van mij meester, want ik, die het grootste deel van Noord-Holland op mijn duimpje ken (wat wil je met een verleden als VVV-informatrice?) was nog nooit over de sluizen van IJmuiden gereden en dat zou nu gaan gebeuren. En leuk was het. We slingerden via allerlei bruggen naar de Beverwijkse kant. Om ons heen was veel te zien, maar je moest goed het koppie erbij houden, want de wegen waren smal, bochtig en redelijk druk. Het uitzicht aan Beverwijkse kant nodigde uit tot een korte stop. Maar was de viskraam? En een toilet svp? Helaas… (gat in de markt?) dus na een sigaretje voor de een, een paar foto’s  of een praatje voor de ander stapten we weer op richting IJmuiden aan Zee (echt, het bestaat!): een nogal sfeerloze betonnen boulevard langs een grote en mooie jachthaven (dat dan weer wel), ‘bewaakt’ door de skyline van Corus.

Omdat de hongerklop genadeloos toesloeg, werden de motoren via krappe, schuine, teruglopende, zanderige voetpaadjes omhoog gereden voor een mooie line-up naast de visboer….niet dus, het werd een snackbar, waar we ons de goudgele friet met accessoires goed lieten smaken.

Met het oog op de weersvooruitzichten (weerman Maarten had voorspeld dat het om 17.00 uur zou gaan regenen) en gezien de tussenstand van bijna 200 km, besloten Arjen en ik niet mee te rijden naar Katwijk, Noordwijk, en te eindigen op de boulevard van Scheveningen, maar de Noordhollandse kust te pakken richting Anna Paulowna. Ook Oscar aanvaardde de thuisreis. Dus namen we afscheid en reden, na een genoeglijk gesprek met de eigenaren van een Super Blackbird die teleurgesteld die mooie rij motoren zagen vertrekken (had ‘ie net halsbrekende toeren uitgehaald om ‘m erbij te kunnen zetten) in de stralende zon via Heemskerk, Castricum, Egmond, Bergen en Schoorl en de Westfriese Dijk naar huis. Ik geef nu graag het stokje over aan Maarten voor deel 2 van het verslag.

Hartelijke groet, Carmen Blaauboer